Gemeente laat bewoners Boompjes spartelen

Boompjes.pngdinsdag 23 januari 2024 07:54

Wethouder Robin van Ulzen is niet onder de indruk van door bewoners aangeleverd bewijs. Daarmee laat hij (voorlopig) de bewoners van de Boompjes, een straat achter de fabriek van Agrifirm, spartelen.

Verbijsterd kijkt Marnix Barelds wethouder Robin van Ulzen aan. Hij heeft een stapel bewijzen geleverd dat zijn huis aan het Noordeinde in Meppel al sinds 1991 bewoond is. De wethouder nipt van zijn koffie. Hij is niet onder de indruk.

Leveringsaktes, bouwtekeningen van ruim voor 1991 en een kadastraal uittreksel van de woning van Marnix Barelds aan het Noordeinde waar duidelijk de bestemming ‘wonen’ staat. Het kan de wethouder niet vermurwen. Hij persisteert in zijn weigering om een verklaring af te geven dat er gewoond mag worden. De stukken tonen namelijk niet aan dat er in de woning sinds 1991 daadwerkelijk is gewoond. Vandaar.

Barelds: „Hij had een enorm wollig verhaal, maar het kwam er op neer dat dit geen bewijs is dat er al jaren op dit adres wordt gewoond.”

De arbeidershuisjes onder de rook van de Agrifirm zijn al meer dan honderd jaar in gebruik als woning, zonder dat er officieel een woonbestemming op de huizen ligt. Dat was jarenlang in de praktijk geen enkel probleem, maar door veranderende regelgeving zijn woningen zonder woonbestemming nauwelijks nog wat waard. Overwaarde opnemen wordt voor eigenaren vrijwel onmogelijk. Bewoners kunnen een volgende stap in hun wooncarrière op hun buik schrijven, want de woning is zo goed als waardeloos.

‘Bewoners zijn gegijzeld’

Dat probleem vervalt als de woningen onder het overgangsrecht vallen, maar dan moeten eigenaren, zo bleek afgelopen zomer, aantonen dat de woning sinds 1991 bewoond is geweest. Daarbij zou de gemeente Meppel kunnen helpen (die houdt precies bij wie waar woont en int belastingen), maar die zegt dat niet te kunnen. Kortom, de bewoners zit- ten klem. Ze worden gegijzeld, aldus hun advocaat. Verkopen kan niet, overwaarde opnemen is onmogelijk. De papieren die Barelds meenam naar het stadhuis brengen daar geen verandering in. De koffie was nog warm toen Barelds besloot weer op te stappen. „Ik vraag aan de vorige bewoner, die er zijn hele leven heeft gewoond of hij daarvan een verklaring wil afgegeven.”

Het is zeer de vraag of dat genoeg is. Eerder al liet een door de gemeente ingehuurde jurist weten dat ‘enkel het feit dat er iemand ingeschreven heeft gestaan, niet wil zeggen dat de woning ook bewoond is geweest’. „Ik heb geen idee waarom de gemeente Meppel het zo speelt”, verzucht Barelds.

Een van zijn buurmannen, Wilco de Boer, heeft wel een donkerbruin vermoeden. „De gemeente wil van het parkeerterrein tussen De Boompjes en Noordeinde een evenemententerrein maken. Daarbij komt het goed uit dat wij daar zogenaamd illegaal wonen, want we zijn dan geen belanghebbende als we bezwaar willen maken.”

De Boer baseert zijn uitspraak op een gemeentelijke vergunning waarmee Meppel vorig jaar de kermis op de parkeerplaats mogelijk maakte. Hierin staat letterlijk dat het terrein ‘over enkele jaren zal worden aangewezen als evenemententerrein’. Desondanks ontkent wethouder Van Ulzen al maanden bij hoog en bij laag dat er plannen zijn om een eve- nemententerrein te maken van de parkeerplaats.

‘Zoveelste leugen’

De Boer voelt zich danig van het kastje naar de muur gestuurd. Meer dan een jaar geleden zat hij al bij de Ombudsman die gemeentelijk handelen beoordeelt. „Toen is afgesproken dat de gemeente een bestuurlijk rechtsoordeel zou geven en dat daartegen bezwaar mogelijk was. De zoveelste leugen.” Want het bestuurlijk rechtsoordeel kwam er, maar toen de bewoners daartegen in bezwaar gingen, stelde de bezwaarschriftencommissie zich op het punt dat er geen bezwaar gemaakt kon worden tegen het bestuurlijk rechtsoordeel. „De gemeente Meppel is bezig met een vertragingstactiek.”

De gemeente Meppel wil niet reageren op het verhaal van Marnix Barelds en laat weten niet op individuele gevallen in te gaan. (MC220124).

« Terug